27/ 11/ 24

Jesienne pisanie.

Zdjęcie z przed kilku tyg.

Powoli uruchamiam swoją kreatywność w związku z nachodzącym grudniem.

W poniedziałek będę robić wieniec na drzwi.

A we wtorek stoczę kolejną bitwę w tym roku.

Będąc szczera i tak jestem dumna z tego, co w tym roku osiągnęłam.

Z tego, że potraktowałam swoje wyzwania noworoczne poważnie i zrobiłam wiele.

Jestem dumna z tego, że zauważyłam swoją depresję i postanowiłam sie z nią rozprawić.

Jestem dumna  tego, że przy stanach lękowych starałam się funkcjonować normalnie.

Cieszę się, iż ten rok dzięki temu otworzyl mnie na ludzi.

Cieszę się, iż adoptowałam Nugata. Widzę w jego oczach przeogromną miłość i wdzięczność

jakiej nigdy w życiu nie widziałam u żadnego zwierzaka.

Wczoraj na terapii usłyszałam, że jestem niesamowita, bo jestem zorganizowaną osobą

jak i w domu tak i poza nim. Jest tak, bo jestem planistką.

Raz, że lubie planować a dwa, iż to pomaga w funkcjonowaniu na codzień.