Photoblog.pl

Załóż konto

2021/10/04   

.

« następne   poprzednie »
.

 

 

 

 

 

 

... nadzieja pastwi się nade mną dalej. Każe mi rozglądać się na ulicy, szukać Cię, spodziewać się Ciebie. Każe mi chodzić tam, gdzie nosiło nas razem i grzebać w pamięci, rozdrapywać do krwi każdą minutę tamtego czasu. Więc robię to, a potem śmieję się z tej dziwnej ludzkiej przypadłości, która sprawia, że jednoczymy się z miejscami, w których przeżywaliśmy szczęśliwe chwile, skrapiamy je łzami, gdy całe życie nam się popieprzy, gdy znika to, co dawało nam szczęście lub choćby jego złudzenie.

 

Marek Soból Mojry

 

 

 

 

 

 

 

jesień - uwielbiam..

chyba pora wreszcie zamknąć te drzwi raz na zawsze.

 

Brak komentarzy

Najnowsze wpisy

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

Wszystkie wpisy