tysiąc słów milczenia?
Za Dzikiej Róży zapachem idź
na zawsze upojony wśród dróg -
będzie cię wiódł jak czarodziejski flet
i będziesz szedł, i będziesz szedł,
aż zobaczysz furtkę i próg.
Dla Dzikiej Róży najcięższe znieś
i dla niej nawiewaj modre sny.
Jeszcze trochę. Jeszcze parę zbóż.
I te olchy. Widzisz. I już -
będzie: wieczór, gwiazdy i łzy.
O Dzikiej Róży droga śpiewa pieśń
i śmieje się, złoty znacząc ślad.
Dzika Różo! Świecisz przez mrok.
Dzika Różo! Słyszysz mój krok?
Idę - twój zakochany wiatr.
Konstanty Ildefons Gałczyński
Obserwuj
Obserwujesz
Nie obserwuj
Obserwujesz
Nie obserwuj
@pannafilozof
Najnowsze wpisy
1 STYCZNIA 2021
4 MAJA 2020
13 KWIETNIA 2020
30 STYCZNIA 2020
3 STYCZNIA 2020
8 GRUDNIA 2019
21 WRZEŚNIA 2019
23 GRUDNIA 2018
Wszystkie wpisy