Photoblog.pl

Załóż konto

Dragonfly 

2012/09/13   

poem

« następne   poprzednie »
poem
Powiększenie

Tak to ja

Marna istota obdarzona życiem

Jestem jak zwierze jak pchła

Ledwo co nadążam z ukryciem

 

Boję się Ciebie odchodzę

Wszystko przez to psychiczne myślenie

logiczne, jeszcze wszystko pomnoże

Zanim znów zacznie się pożądanie

 

Wiedz że nie znajdziesz mnie 

Znam parę kryjowek przy których ukryć się zdołam

I choćbym miała żyć o samym chlebie

Me serce może wreszcie pokonam

 

 

 

Znowu mam wene. I to chyba nie dobrze.

 

Kocham humanów tumanów.

 

Bodajcia wreszcie sie widzimy głupku <3

3 komentarze
szewczykowa96  - 14/09/2012 16:31:57
*.*
szewczykowa96  - 14/09/2012 16:30:20
*.*
bodajkaa  - 13/09/2012 22:48:47
Human tumany, najlepsze! :>
Wiem już się nie mogę doczekać <3

Najnowsze wpisy

everyday makeup

 

Something that we're not

 

day 3 of 12 my friend

 

go your own way

 

silver lining

 

Noszę Sobię Warkoczę

 

No siema Kasiek!

 

you're weird

 

Wszystkie wpisy