Jestem emocją

jak żar buchający znienacka prosto w twarz

z rozgrzanych ogniem drzew

Jestem emocją

będącą delikatnym powiewem,

któremu stawiają opór jedynie włoski na skórze

I puchem miękkim 

dopasowanym

Workiem foliowym niewidzialnym

wirującym na wietrze

Jestem emocją

spadającą z pokrywki parą wodną

skroploną z odrobiną soli

Jestem emocją 

jak rozwrzeszczany czajnik,

który nie może ostygnąć

Jak mucha gryząca rozpaprana

krwistą plamą na płytce

Jestem emocją

jak ryba w obłokach pływająca żabką

Stopami bosymi łaskoczę trawę

Lecę i upadam z głuchym hukiem 

blada na mahoniowe deski

Spektakl trwa

Gra muzyka

Jestem emocją 

tańczącą nocą w pełni słońca 

odbijającego się jak w lustrze w księżycu

Jestem emocją

nie żyję

nie czując