Photoblog.pl

Załóż konto

do zobaczenia na szczycie... 
zapisz

Dodane 11 MARCA 2017
Wyświetleń: 362

Z sentymentem wchodzę w archiwum. To już prawie 6 lat na photoblogu. Bywałam tu przez większą część gimnazjum, całe liceum, pierwszy semestr na studiach. Traktowałam ten portal, jak pamiętnik udekorowany zdjęciami. Tyle wspaniałych wspomnień jest zawartych w niektórych notkach.
Wchodzę w obserwowanych, przewijam od poczatku. Nie tylko ja gościłam tutaj dobre parę lat, ale nie wiele z tych osób wciąż tutaj bywa. Wszyscy zajęli się swoim życiem, bez robienia z niego notatek. Do tych ludzi też czuję olbrzymi sentyment - w końcu byłam słuchaczem ich historii.
Myślę, że to czas na zakończenie tego rozdziału i tak bardzo rzadko tutaj wchodzę. Strasznie dziękuję Wam wszystkim, którzy tak czesto odwiedzali, pocieszali i radzili. Szczególnie @worldxofxdreams i @amansequos <3 Ile to już lat?
Jest tutaj udekumentowana moja prawie cała przygoda z końmi. Cudownymi zwierzętami i pasją, bez której nie wyobrażam sobie życia. Ilu to osobom zazdrościłam kiedyś umięjętności i czasu, spędzanego w stajni? A ile z nich wciąż jeździ konno?

 

Zdjęcia z kolażyku u góry oczywiście wybrane nie przypadkowo. U góry po lewej jest moja największa końska miłość - Chaberek - konik rekreacyjny, na którym tłukłam się, jak worek kartofli dobre parę lat. Obok niego Delicja - cudowna kobyła, mimo że przygoda z nią trwała 3 miesiące w serduchu zagrzała sobie miejsce na o wiele dłużej. Niesamowicie charakterna, wrażliwa, inteligentna. Pod Chaberkiem kolejny konik z ktorym pracowałam 3 miesiące - hucułek Ostroga. Chyba nigdy z żadnym koniem nie nawiązałam takiej więzi, jak z nią. Również miała swoj charakterek (jak na hucuła przystało), ale jaka przy tym była kochana. Miałam także zaszczyt być jej pierwszym jeżdżcem
No i - ostatnie zdjęcie - moje aktualne szczęście. Kobyła Mana, z którą mam nadzieję jeszcze dłuuugoooo będziemy pracować ;)
Oczywiście koni, których szczególnie lubiłam było znacznie więcej. Od każdego było dane mi się czegoś nauczyć.

 

Pewnie jeszcze kiedyś tutaj wpadnę. Ale etap pisania regularnych notek mam już za sobą. Jestem dumna z mojego rosnącego doświadczenia jeździeckiego, ale wciąż mało umiem. Jestem szczęśliwa, gdyż spełniło się część moich marzeń, ale wiele z nich wciąż czeka na realizację. Motyw życia jako nieustannej wędrówki chyba nigdy nie przestanie mnie zachwycać. Gdzie dojdę za kolejne parę lat? Teoretycznie (!) jeszcze tyle życia mnie czeka. Tyle cudownych kopytnych do poznania, upadków, wzlotów, siniaków, łez, strachu, dzikiej radości. Przygód małych i dużych. Jak wspaniale jest się realizować, omijać szerokim łukiem rutynę i nieustannie się wszystkiemu dziwić. No i przede wszystkim kochać. Życie od razu staje się takie jakieś bardziej kolorowe.

 

Trzymajcie się!

lonnelly Cudowne koniska.
Racja. Teraz jak już staliśmy się dorosłymi ludzki to photoblog odchodzi. ;/
Trzymaj się ! :)
03/05/2017 21:51:26
worldxofxdreams Zaczęłam czytać notkę i miałam przeczucie, że to już koniec, ale nadal jakoś jeszcze wierzyłam, że może jednak nie? Połączyły nas dwie rzeczy - pisanie tutaj o naszej wspólnej pasji. Również dziękuję Ci za wiele ciepłych słów, porad, ten czas, który spędziłaś na czytaniu moich notek <3 Mimo tego, że się nie poznałyśmy w rzeczywistości i tak czuję jakąś więź. Coś się kończy, coś się zaczyna, chyba pora na dorosłość, która odbiega od pisania tutaj długich notek o wszystkim i o niczym, większość osób stąd odeszła, a mimo to sentyment jednak pozostał. Cieszę się, że trafiłam do Ciebie, że mogłam czytać jak spędzasz czas ze swoimi ulubieńcami. Mam nadzieję, że życie przyniesie Ci jeszcze dużo radości, uśmiechu i pozytywnych rzeczy i kto wie, może kiedyś jeszcze się spotkamy, poznamy, a może nawet razem pojeździmy konno :D Powodzenia i do kiedyś! :*
16/03/2017 13:45:57
djoamn No to w następny teren jadę do Ciebie... Nawet nie jest aż tak daleko ;P
18/03/2017 14:14:44
djoamn Dokładnie czuję się taką więź i to w sumie zabawne, bo nawet nigdy nie rozmawiając face to face mam wrażenie, że dzięki notkom i tak wiesz o mnie więcej niż większość ludzi z którymi rozmawiam na co dzień.
18/03/2017 14:17:25
worldxofxdreams Powiem Ci szczerze, że ostatnio prze często bywam w Katowicach, więc to też jest alternatywa, haha ;p Jest tak, dziwne i prawdziwe.. Ale ma w sobie jakiś urok :>
20/03/2017 17:06:13
djoamn To jak kiedyś bedziesz koło Gliwic to daj znać... Nawet możemy śmignąć w teren :D xD
01/04/2017 15:30:21
worldxofxdreams Kusisz, kusisz :D
03/04/2017 15:06:35

karlola77 Czytam tą notkę i nawet nie zauważyłam, jak z każdym kolejnym zdaniem robiło mi się smutniej.
Ogrom prawdy w niewielkiej ilości słów. Również masę czasu spędziłam w tym miejscu, wiele historii zostawiłam, udekorowałam w słowa i zdjęcia. Mam bardzo duży sentyment do tego miejsca,ale tak jak piszesz, notki stały się rzadsze, słów mniej, tak jak i czasu, może trochę i chęci. Widzę, jak ten portal obumiera, kiedyś wydawał mi się tak pełen ludzi, ludzi z różnymi pasjami, do blogowania, fotografii, koni czy psów ( chyba pierwsze miejsce, gdzie spotkałam tylu koniarzy i psiarzy). Strona pełna barw, gdzie fakt, że niezmiernie interesowało to, co kto napisał w notce, co dziś robił i jak potoczył się jego dzień nie było czymś dziwnym, jakimś chorobliwym zainteresowaniem, to były bardziej normalne ludzkie interakcje , tylko za pomocą połączenia internetowego. Tak teraz myślę i ,o Boże, jak to było dawno, jak to zleciało i jak piękne to było! Przykro mi teraz, kiedy pomyślę, że wszyscy jesteśmy już dorośli, mamy mniej czasu, mniej sił i chęci, aby co dzień stukać o tym, co się robiło, bo życie wygląda inaczej, doszły obowiązki, o których nie zawsze mamy chęć pisać... Cholera, jesteśmy naprawdę dorośli. Jak to się stało?
Mam nadzieję, że czasem nadal będziesz tu się pojawiać, z pewnością przeczytam kolejne wpisy!
Trzymaj się również! :)
12/03/2017 18:49:36
djoamn ,,Jesteśmy dorośli - kiedy to sie stało? Jak to zatrzymać?"
Faktycznie kiedyś ten portal po prostu żył. Chciało się pisać dla siebie dla ludzi. Dzielić sie przygodami, pasją...
Pewnie będę wpadać, za dużo mojego życia jest tutaj opisanego :D
18/03/2017 14:13:41

amansequos oj z 6 lat jak nic! dziękuje Ci również za uczestniczenie w mojej przygodzie :)
Ostatnio też u mnie nadszedł koniec regularnego pisania notek i bywania choć mam taki sentyment do tego miejsca, tyle wzlotów i upadków zostało zapisanych :)
Mimo, że w życiu dzieje się dużo jeździectwo jest tą częścią która mam nadzieje, że zostanie w nim na zawszę :)
Powodzenia w realizowaniu celi i marzeń! Mam nadzieja do usłyszenia! :*
11/03/2017 13:37:57
djoamn Na pewno będę tu wpadać ;D
18/03/2017 14:10:15