5 / 4 / 26

Wesołego Alleluja!

Ciężko cieszyć mi się z świąt, gdy znów wraca ten stan zmulenia.

Coś dziwnego się ze mną dzieje i po świętowaniu zrobie badania,

bo ile może jeszcze to trwać.

Chwilami tak mi slabo, iż mam wrażenie, że umrę.

Wielkanoc przynosi mi wspomnienia.

Kiedy byłam dzieckiem nie działo się nic ciekawego.

Nudziłam się. Nikt, nigdy do nas nie przyjeżał.

Raz tylko ciocia-zakonnica, ale było to po śmierci ojca.

Kiedy mama wyjechała 2 wielkanoce spędziłam sama.

Pisanie powieści o TH i oglądanie Ipli mnie ratowało.

A pomyśleć, że niektóre osoby z rodziny miałam blisko.

Każdy jednak był dla siebie.

Jedyne, co to mogłam pójsc do sąsiadki rano zjeść żurek.