6/ 03 / 26

4/2026 seria niefortunnych zdarzeń -Akademia antypatii -ksiega piąta - Lemony Snicket 

5/ 2026 Seria niefortunnych zdarzeń - Widmo winda - księga szósta - Lemony Snicket 

6/ 2026 Seria niefortunnych zdarzeń - Wredna wioska -ksiega siódma- Lemony Snicket

Wczoraj mieliśmy bardzo trudny dzień.

W środę wieczór młody dostał wysokiej gorączki, która nie chciała spaść

po leku przeciwgorączkowym. Tak, więc zostało mi czuwanie w nocy.

Okazało się, że to jelitówka. Byłam zmuszona w nocy dać mu po raz

pierwszy sama czopka - zawsze wołałam do tego jego chrzestną.

Temperatura zeszła, ale ja wstawałam, co 2 h.

Wczoraj byłam padnięta, plus mały miał kolejny dzień choroby.

To bylo mocno męczące.

Na szczęście już powoli przechodzi.

Miałam spać u małego z środy na czwartek, ale uparł się mieć

włączoną lampkę nocną a ja przy świetle nie usnę. Muszę mieć ciemność.

Wytrzymałam gdzieś do 1:30 i uznałam, że jak się chociaż trochę nie prześpie

to sobie w czwartek w ciągu dnia nie poradzę.

Nie miałam wyboru, musiałam iść do siebie, jeśli chciałam spać.

Z ciężkim sercem, ale pomyślałam  :" Boże zostawiam to Tobie. Czuwaj nad nim, gdy ja nie mogę"

Wtedy przysnił mi się sen:

Jechałam zimową nocą w busiku. Siedziałam na fotelu na przodzie a kierowca prowadził pojazd.

Byliśmy sami a ja przez chwile zastanawiałam się jakby to było, gdyby byli inni ludzie.

Ciemność rozbijały jedynie światła autobusu i droga byla widoczna tylko na kilka metrów przed nami.

Jechaliśmy spokojnie. Kierowca uznał, że chociaż nie jeździ trasą, gdzie jest mój dom to właśnie

pojedzie nią a ja miałam tylko mu zgłosić, żeby zatrzymał się pod moim domem, aby mnie wysadzić.

Zinterpretowałam ten sen w czacie gpt i odkryłam z zaskoczeniem, że był to jakby znak.