4 / 2 / 26

Wczoraj minęło 2 lata jak zakochałam się w tym kocim panie,

który właśnie śpi na parapecie obok laptopa.

Jutro czeka go wizyta kontrolna u weta i szczepienie.

Wczoraj czytałam jakiś tekst o tej rasie i się zgadza.

Koty norweskie leśne są mocno natarczywe- mój jest

i wybieraja sobie człowieka, z którym mają najbliższą relację.

Tym człowiekiem jestem ja.

Walczę ze starymi schematami, co nie jest łatwe.

Stary schemat : dzieje się coś niesprawiedliwego, ktoś nawali, zwali na mnie winę albo mi odmówi.

Ja: to wina choroby, bo jakbym była zdrowa to bym sama to zrobila.

Co tam moja choroba! Co tam ja! Zrobie to sama na siłę, choćby miało mi się 

stać coś złego. Pokaże, że nikogo nie potrzebuje.

Po latach przez takie podejście mam problem z nogami, kolanem i kręgosłupem.

Brawo ja!

Zdaje sobie sprawę, że MUSZĘ ODPUŚCIĆ.

I jest to w cholere trudne, bo mentalnie przeskoczyłabym z tą złością góry

a fizycznie czuję, że nie mogę, bo jak to zrobie to będzie gorzej ze mną.

Dociera do mnie, że wiecznie dążyłam do perfekcji - odkąd pamiętam- a pod tym

wszystkim kryło się to, że gdy nie będę perfecyjna zostane odrzucona.

Tak wiele zaczynam rozumieć i przeraża mnie, że muszę nauczyć się wiele odpuszczać

zamiast przeć na przód i niszczyć siebie kosztem innych