13 / 01 / 25

Od wczoraj żyje z wiadomością, która mocno mnie uderzyła.

Osoba, która ściągła moją mamę do UK i która jednoczesnie 

napsuła nam trochę krwii przez swój nałóg - nie żyje.

W ostatnich latach mieliśmy już dobre relacje jako znajomi,

ale szokiem dla mnie było to, że kiedy się dowiedziałam przez moją

głowę przeleciały te wszystkie, traumatyczne sytuacje, które wydarzyły się przez niego

Nikt sobie nie zdawał nigdy sprawy, co przechodziłam na tych wyjazdach do Londynu

jako nastolatka. Ludzie prawdopodobnie mi zazdrościli, ale gdyby wiedzieli to by tak nie było.

Przykro zrobiło mi sie, że właśnie to mi się przypomniało.

Z drugiej strony było mi go po ludzku żal. Odszedł niewiadomo, w którym momencie.

Gdyby nie moja mama, która mieszka po sąsiedzku i która zainteresowała się martwą ciszą

z jego mieszkania to niewiadomo ile by tam leżał.

A tak przynajmniej w miarę szybko wszystko się potoczyło i zabrano jego ciało.

Cieszy mnie fakt, że jego rodzina - ta, z którą nie utrzymywał kontaktu - zajmie się pochówkiem.

Razem z mamą to przeżywamy, bo byliśmy z nim kiedyś jak rodzina.