24 / 11 / 2025

Zdjęcia z soboty.

Młody prosił o bałwanka.

Męża dużo teraz nie ma, więc w sumie jak zostało mi trochę czasu na wolnym

to się za niego zabrałam.

No łatwo z moimi ograniczeniami nie było, ale czego nie robi sie dla dziecka.

Spód przetoczyłam pod jego okno- w dół, więc nie było tragedii.

Gorzej z resztą. Wiedziałam, ze nie dam rady zrobić kuli i ją podnieść.

Zrobiłam, więc niewielką , położyłam na poprzedniej i oblepiałam ją śniegiem.

Po części robiłam to na kolanach. Z głową tak samo.

Kręgosłup jednak poczuł na wieczór :/ ale uspokoiłam ból hydromasażem

i maścią z konopii.

Zawiodła mnie tylko reakcja małego, na zdjeciu nie widać, ale jak ujrzał

bałwanka uznał, że nie chciał takiego. Okazało się, że u koleżanki ojciec ulepił królika.

Można się domyślić, że przeżyłam to mocno. Pocieszał mnie fakt, ze chciał, abym

postawiła schodki przy oknie, aby mógł go widzieć.

Siedziałam wieczorem w wannie i leciały mi łzy. Wiem, że jeszcze nie rozumiał.

Jednak obudziła się we mnie ta bolesna część z przeszłości, która robiła, co mogła /

starała się / wkładała całe swoje serce i siły a świat zawsze mówił : "To za mało! To jest

niewystarczające"

Z przyczyn technicznych nie byłam w stanie napisać notki wczoraj.

Od rana byliśmy odcięci od prądu, ogrzewania, internetu a od około 11

padl też zasięg. Mąż jeździ na pługu i nie było go od 4 rano.

Cieszę się, że ma taką pracę, bo dzięki temu "nasza strona" ma w końcu

odgarniętą drogę jak trzeba. Zawsze mieliśmy ślizgawicę aż do głównej.

Spędziłam część dnia z młodym. Jak wrócił mąż, wziął go na podwórko i zbudowali iglo.

Bawili się świetnie, gdy w tym czasie zmieniałam w prawie wszystkich światełkach baterie

i przygotowywałam świece, zapalniczki na wieczór. Po 15 było już ciemno w domu 

i jakby nie te wszystkie moje światełka, których jest sporo to byłaby masakra.

Prąd wrócił o 18. Nie uważam, aby taki dzień był czymś złym.

Odcieliśmy się od neta i tv. Zacieśnialiśmy węzły rodzinne.