Photoblog.pl

Załóż konto
Dodane 14 KWIETNIA 2021 ze strony mobilnej
Wyświetleń: 89

osiem miesięcy stracone dla tego chwilowego uczucia otłumanienia. nawet nie czuję żalu, bez znaczenia jest czy idzie mi dobrze czy się potykam, szczególnie że wszystkie moje lęki okazały się uzasadnione. część mnie chciała wierzyć, że jestem czymś więcej niż tylko wypełniaczem czasu i ciałem. nawet dziwiło że podejmował jakiś trud, tylko po to by jeszcze dotykając nagiej skóry przyznać się, że to wszystko nie miało żadnego znaczenia. więc bez żalu głęboko się zaciągnęłam, na tyle że zdarło mi gardło, a serce zaczęło szybciej bić i w głowie nastała pustka. nie oburzyło mnie nawet gdy potem bez ogródek spytał, czy mam ochotę - nawet przez chwilę mi przeszło przez myśl, by zniżyć sie do tego poziomu i potraktować siebie tak, jak oni wszyscy. ale niemal w odruchu odpowiedziałam, że nie. bo ile razy można komuś oddać się w całości, zanim nie zostanie już nic. ja mam wrazenie, że już wykorzystałam swój limit i nic więcej nie mam do zaoferowania. tylko zgniliznę, którą tłumią leki, sen i dym w płucach. nawet ja już tego nie chcę.

Zarejestruj się teraz, aby skomentować wpis użytkownika surgens.