siemka

Dawno mnie tutaj nie było, wszystko się zmieniło... Nawet to konto, nowe bo stare przeminęło... Wszystko przeminęło, przeleciało przez palce i przepadło bezpowrotnie. Kiedyś było źle, pamiętam te czasy, wpisy były... mroczne, nazwa była mroczna. Dziś pozostała już tylko pustka, lata i wydażenia sprawiły że wszystko inne się we mnie wypaliło. Choć niekiedy czuję pewne ciepełko jak by ostatnio iskierka się zatliła. 

Usłyszałem niedawno cytat, jest smutny choć piękny, a brzmi on tak "jeśli komuś serce raz pęknie, to więcej nie pęka tylko trzeszczy". Trafia, co nie?! Nie wiesz, nie znasz, może nie pamiętasz. Powiedz mi, co zrobić gdy serce już nawet nie trzeszczy?!. 

Cóż, witam was wszystkich serdecznie, postanowiłem po wielu latach powrócić do tej społeczności, pisać tak jak to robiłem wcześniej. Tym razem jednak powiem na wstępie, te blog będzie prowadzony w formie filozoficznego pamiętnika, tak jakby. Będę pisał o rzeczach z mojego życia lecz bez konkretów, będę też pozwalał sobię na chwile fantazji. Będzie tutaj dużo moich przemyśleń, a będą to przemyślenia bardzo ciężki, ju dorosłego złamanego i wwyrzuconego mężczyzny. Tak, tak mniej więcej będzie to wyglądać. 

Zaczynajmy