Photoblog.pl

Załóż konto
Dodane 28 KWIETNIA 2019
Wyświetleń: 206

Tutaj zawsze zdjęciom odbierana jest jakość.. Może kiedyś do tego przywyknę. Co mogę powiedzieć, mooocno świeża sprawa-zdjęcie z mojego balu licencjackiego, który był w piątek. Tak, to już końcówka mojej przygody ze studiami. Czas leci nieubłaganie! Bal był cudowny, chyba nawet piękniejszy niż studiówka.. A może przesadzam, bo wciąż nim żyję, sama nie wiem. Pamiętam siebie na studniówce jakby było to wczoraj i pamiętam, że czułam się wtedy tak młoda.. A teraz? Teraz czuje się równie młoda, jednak trochę bardziej ''dorosła''. Za chwilę skończę studia i póki jeszcze się uczę mam więcej luzu, ale nie przeraża mnie fakt, że luz się skończy. Przede mną jeszcze wakacje, które zamierzam w pełni wykorzystać. I wiem że ten rok będzie wyjątkowy, już taki jest. Kończy się dopiero kwiecień a wydarzyło się tak wiele. W zasadzie wiele dobrych, ale i złych rzeczy. Z tych złych, 23 lutego zmarł mój dziadek. Wspominałam o nim dużo razy, o nim, o jego chorobie. I wreszcie nadszedł ten moment. Minęły już dwa miesiące, ale nie czuje tego. Nie czuję, że jego już nie ma. Mam wrażenie, że wróci, tak samo jak za każdym razem dzielnie wracał ze szpitala, po 2 dniach albo 2 tygodniach, ale wracał. Teraz minęły 2 miesiące.. i nie wraca. Przyśnił mi się raz i nie był to dobry sen. Myślę o nim codziennie, w wielu sytuacjach. Za każdym razem gdy wracam do domu i brakuje mi jego żartów, które tak bardzo mnie irytowały. Brakuje mi jego obecności i jest to nie do opisania. To pierwsza bliska mi osoba, która odeszła, nigdy nie znałam tego uczucia, tak mi przykro że musiałam je poznać.. I przykro mi, że piszę o tym pod tym zdjęciem, tak samo jak przykro mi, że nie mogę mu tego zdjęcia pokazać.

mamciebiemamwszystko Jesteście przecudowni! :) Głowa do góry, na pewno dziadek teraz nad Tobą czuwa, obserwuje Cię i chce żebyś miała w życiu jak najlepiej. Kiedyś się spotkacie i nadrobicie ten czas! :)
29/04/2019 10:40:52
patrzkomuufasz1 Dziękuje(my) :* mam taką nadzieje :*
29/04/2019 12:24:01

zielonysmerf Ah, pod koniec notki się Popłakałam.. Ja straciłam babcie juz 3 lata temu. A wciąż tak mi jej brakuje :( śmierć to coś strasznego, ale wiesz co mnie pociesza? To że to wcale nie koniec! Oni jedynie śpią.. Kiedyś jeszcze się spotkamy i będziemy mieli całą wieczność, na opowiadanie, i pokazywanie zdjęć :* a co do zdjęcia.. Przepiękne :*
28/04/2019 22:14:10
patrzkomuufasz1 racja, też głęboko w to wierzę.. :*
28/04/2019 22:14:47