Winter has come. Vol1

Winter has arrived and it seems it won't be leaving anytime soon.

Nie wiem jak to robię, ale krocząc śliskim urwiskiem, upadając, zawsze spadam na cztery łapki. Chyba naprawdę jestem kotem. Proces spadania, może się czasem wydłużyć i nieraz daje w kość, ale lądowanie jest zawsze na poduszce z puchu w poszewce z jedwabiu. Tak jakby ktoś trzymał nade mną niewidzialną pieczę, otoczony aurą, troską, by nie stała mi się krzywda.

Często gęsto miałem w zwyczaju mówić, odnosząc się do jakiegoś przedsięwzięcia, że będę brać w tym udział to samego upadku, mego lub jego.

Zaczynam nowy rozdział zawodowy i jestem tak nakręcony, tak podjarany, cieszę się jak dziecko na gwiazdkę. Czeka mnie dużo nauki, ale jestem strasznie pozytywnie nastawiony, bo nie wychodzę z branży, więc podstawy przyswajam mimochodem. Wchodzę w to na 100%, odstawiam wszystkie rozpraszacze, imprezy, czy inne spotkania towarzyskie, które nic nie wnoszą, a oddalają mnie od celu. Wreszcie po długiej podróży, wiem co chcę robić w życiu, czym się zajmować. Wierzę, że to jest to i że uda się na pewno. Nigdy nie byłem tak przekonany, że coś wypali jak właśnie to.
Czuję to w kościach!