UCISK

                     Uosobienie Ciszy I Spokoju Kompletnego (UCISK)

Nie podejrzewałem siebie o taką siłę i moc wgłąb 

lecz z obejściem zdarzeń więcej wciąż mam z okrzykniętych trosk lot 

w przeszłość, jeszcze zastęp przejść wewnątrz - nadto silne w dyskomfort 

przepowiednie w parze z gehenną, na to by się żyć mogło 

A to życie czymś, co wprost każe robić swoje; 

Na rozwinięty osąd z własnej drogi powiew 

z prawdą przynieść, gdy drobnostka z przeszłości w głowie 

wspak odciśnie wyrąb z dostaw bierności mrocznej 

Podczas przejść oprzytomnieć, by czynem przerwać ten ucisk 

ogarnięciom sił dowieźć z przybytkiem chęć zmian w tle ulgi; 

To jak przełom - żyć godnie, i w niwecz zesłać destrukcji 

obrazek, co rynsztokiem dziś płynie pejzażem kłótni 

W tym rytmie z letargiem wśród chwil, uosabiam ciszę i spokój kompletnie 

by dziś jeszcze bardziej z dróg w życiu ogarniać siłę i moc wprzód w potrzebie 

swych zwycięstw z zebranej studni wód bogactwa - pić z niej, gdy pomór wgłąb przemknie 

z licznych w te pejzaże żmudnych dróg od napraw - i chcieć być gotów podnieść się