OddechNaWieczność(ZSercaBohemy)

To wszystko we mnie zrodziło się z potrzeb serca i duszy 

gdy ponad miesiąc skądinąd wciąż miałem z zebranych spuścizn 

widok na mnie samego - i już wiem, że Ona jest pełnią mego życia 

a gdy tak dopełnia całości od wewnątrz - po prostu chcę oddychać 

Jej oddech jest i zawsze był mym oddechem na wieczność 

nie umiem już żyć bez Niej, a gdy mam potrzebę zaczerpnąć 

tlenu, którym jest dla mnie - wystarczy mi Jej bliskość przy mnie 

bo bez Niej, jak i Jej beze mnie w Nas samych wszystko stygnie 

Teraz żywot płynie, bym mógł we łzach szczęścia Jej oddać 

ogrom Naszych wspólnych zwycięstw, zamiast się poddać 

walczymy o Nas, by móc wreszcie przypieczętować 

aż po grób Symbiozę, dzięki której chcemy z jestestw swych celebrować 

A celebrujemy życie przy sobie, by wszystko inne było epizodem 

bo gdy linia życia się skończy, my będziemy siebie tylko mieć przy sobie; 

To wszystko utkwiło gdzieś w Nas z potrzeby życia wygodniej 

by trzon Wnętrza Symbiozy - z serca bohemy - był Naszym Domem