Photoblog.pl

Załóż konto

Per aspera ad astra 

2018/12/20   

 

« następne   poprzednie »
Powiększenie
Redundancja
 
 
Zaledwie wczoraj ujrzałam świat
A światło rozszerzyło moje źrenice
W nocy nie znałam jego piękna
Czekając na dzień spoglądałam w ciemność
 
I czułam, że świat zrodził się z iskry
 
Rankiem siedziałam na ławce w parku
Uczyłam się o zwierzętach, krzewach i korzeniach
Słuchałam jak liście szeleszczą pod butami
Złociste, mieniące się w promieniach słońca
 
I czułam, że świat rośnie pod moimi stopami
 
W południe pojechałam do lasu, do gór
Stąpając po kamiennych monumentach natury
Omiotłam spojrzeniem ląd po horyzont
Ze szczytu pomników naszej egzegezy
 
I czułam, że świat jest u moich stóp
 
Po południu poleciałam zanurzyć się w wodzie
Zawisnąć w nieważkiej refleksji głębinie
Położyłam się na dnie i patrzyłam w toń
Przygnieciona ciężarem i pięknem natury
 
I czułam, że jestem u stóp świata
 
Wieczorem ruszyłam do swojego miasta 
Skąpana w ostatnich promieniach zachodu
Inhalowałam się życiem i abstraktem ludzikim
Stanęłam nad rzeką pod jednym z pomostów
Jak bezdomny, patrzyłam w jej zwodniczą toń
 
I czułam, że nie widziałam nawet świata stóp
 
Mamy tutaj bezlik mostów, mamy bezmiar kładek
Ale nadal brakuje najważniejszej
Tej kończącej się pod Twoim krokiem
Bo czuję, że jesteś tym światem, tym domem, któremu się kłaniam
 
 
 
 
***
 
 
 
 
Jeden błysk zadecydował czy będę
Tyle spraw decyduje czym jestem
Setki mgnień zaważyło kim byłam
Milion mnie definiuje czym jesteśmy 
 

Zastanawiam się jakim cudem mogłam wygenerować niezależną świadomość, w świecie, który z zasady jest jednością - jednolicie niejednolitym wszechświatem. Nie wyobrażam sobie tego że jestem osobnym istnieniem, które ma określoną percepcję, odmienną od percepcji miliardów innych, praktycznie identycznych istnień. Jak to możliwe, że każdy z nas, ma takie pojmowanie swojego istnienia, które w mniejszym lub większym stopniu jest w stanie określić go - jako jakąś część Jestestwa. 

 
Nie wyobrażam sobie nie bycia sobą. Nie wyobrażam sobie bycia sobą. Nie wyobrażam sobie bycia kimś innym. 
 
Mam w sobie tyle emocji, tyle uczuć, które są hamowane przez rozum. Czuję się jak wielka lawina, jak wielka woda, która próbuje wypchnąć z ryzów małą tamę. W szczeliny jak wiatr wlatuję, pędzę ulicami, ślizgam się po witrynach, podbijam liście w powietrze. Podmuchem silnym jak mój gniew, jednoczę się ze światem. Jestem jego absurdem. Jestem zwątpieniem. Jestem obłędem naszego istnienia.
 
Ja mam takie wrażenie jakbym się przełącza między różnymi trybami mojej świadomości. Raz moje myślenie koncepcyjne skupię się na tym, że jestem częścią, jakimś przebłyskiem w historii wszechświata. Tak małym, że z oddalenia nie ma to dla wszechświata znaczenia. Kiedy indziej, moje myślenie, skupia się wokół fizyczności i reakcji na doznawane bodźce. Jestem małym absurdem wykształconym w empiryczne doznawanie. A czasem moja świadomość nie funkcjonuje, tylko pozwala mi bezmyślnie wykonywać czynności, reagować na impulsy. 
 
Zaistniał ledwie się tlący, nieśmiały, płomyk szczęścia, radości, że może razem będziemy umiały oswoić kosmos.
 
 
https://www.youtube.com/watch?v=-jbxKR8d1fQ
 
https://www.youtube.com/watch?v=z71df68qLp0
 
https://www.youtube.com/watch?v=KXlzA_0gG8Y
5 komentarzy
Junior korniszonstalker  - 20/12/2018 0:47:05 z telefonu komórkowego
"Nie była bym sobą, gdy była bym inna" pamiętaj ❤️
diabolinaa - 20/12/2018 0:52:32
"Ja i Ty, rozumiesz? Intymnie" XD

orphansoul  - 20/12/2018 0:23:00
ażeś kolor odjebała <3 i te cyce! mru!
diabolinaa - 20/12/2018 0:46:53
Ostatnio eksperymentuję z tym co mam na głowie :D

orphansoul  - 20/12/2018 0:20:21
ludzie to największe gówno

Najnowsze wpisy

4
Wpis diabolinaa

24/01/2019 2:24:52

3
Wpis diabolinaa

10/01/2019 3:30:46

5
Wpis diabolinaa

31/12/2018 3:51:16

5
Wpis diabolinaa

23/12/2018 15:49:37

5
Wpis diabolinaa

20/12/2018 0:16:09

Wpis diabolinaa

31/12/2017 4:34:14

Wpis diabolinaa

14/12/2017 19:56:25

Wpis diabolinaa

29/10/2017 19:08:59

Wszystkie wpisy