corns

Kukurydze housing complex 
Katowice, Poland 
1988-1991
Arch. Henryk Buszko, Aleksander Franta

moje ulubione zdjęcie z wycieczki do Katowic

~*~

bążur

ja tylko daję znać, że żyję

dzisiaj mija 10 lat od śmierci Davida Bowiego
pamiętam jak umarł, było to dla mnie niesamowicie poruszające bo tego dnia, jeszcze nic nie wiedząc, po raz pierwszy włączyłam sobie jego wydaną zaledwie dwa (2!!!!) dni wcześniej płytę Blackstar i pierwsze słowa jakie usłyszałam  to ,,look up here, i'm in heaven". 
pamiętam dreszcz jaki mnie wtedy przeszedł i dziwne uczucie niepokoju, bo ta płyta jest wyjątkowo... mroczna?
potem włączyłam radio i dowiedziałam się, że mój kochany Starman nie żyje.

to wspomnienie zostanie ze mną już pewnie na zawsze, tak wyraźnie, jak wyraźnie widzę jego piękny uśmiech z filmu ,,The Man Who Fell To Earth". 

jak można nie zakochać się w Davidzie Bowie z tego filmu?? XD

to jest totalnie mój typ faceta, zero zdziwienia więc odnośnie moich późniejszych życiowych wyborów XD

bo wiecie, 2016 nie tylko przyniósł śmierć Davida Bowiego heh

wracając jednak do tu i teraz: w zasadzie to jest wspaniale, bo mamy nowy rok

w nowym roku czeka mnie dużo ekscytujących wyzwań

pierwsze kroki już podjęte, a tak w ogóle to nie mam na co narzekać i realizuję się wspaniale

nie myślę sobie ,,nowy rok nowa ja", w zasadzie nigdy nie myślałam, ale wystarczy drobna zmiana nastawienia i już życie toczy się zupełnie innymi torami

zaczęłam pisać dziennik i chyba to na dobre wyparło moje chęci pisania na fotoblogu

w gimnazjum pisałam pamiętnik za pamiętnikiem, mam tego całe kartony na strychu, teraz z wiekiem nie potrafię już tego robić, nie potrafię być w stosunku do siebie i swoich emocji tak szczera jak wtedy + wtedy przecież TYLE SIĘ DZIAŁO. Teraz nie dzieje się nic, tak mi się zdaje, ale odkąd prowadzę dziennik, którego nie traktuję jak pamiętnik tylko raczej miejsce do spisywania swoich current thoughts, okazuje się że jest mnóstwo rzeczy które mogę zapisać a które wcale nie są tym co się dzisiaj działo. Mam też niewytłumaczalny lęk przed tym że ktoś mógłby przeczytać moje najmroczniesze myśli i to skutecznie stopowało mnie przed pisaniem fizycznym przez lata, ale prowadząc tak nieszkodliwy dziennik myślotoku jak teraz, nie boję się niczego i okazało się, że pisanie nawet sprawia mi przyjemność, a dyscyplina w tej czynności prowadzi do niezatracenia umiejętności pisma ręcznego, co niemal mi się zdarzyło. 
W sumie te wpisy tam są dość podobne do moich wpisów tu, bo tu też nie zdradzam zbyt wiele, ale coś tam powiem.


mamy mrozy po -15 w nocy, a ja durna wpadłam na pomysł że odwiedzę jutro rodziców na parę dni XD
jak w tym domu jest pewnie zimno jak w stodole a ja zamarzam nawet teraz siedząc w ogrzewanym z każdej strony mieszkaniu.

oficjalnie witam ten etap w roku, kiedy na youtube słucham w zapętleniu dzwięków letniego lasu, śpiewu ptaków i szmumu drzew żeby nie zwariować od tego gówna za oknem
zmieniłam też mój salon w krainę z bajki dzięki sun catcherom, jakbym miała komuś polecić jedną rzecz która zmieni jego salon/pokój w magiczne miejsce, to tylko sun catchery, teraz gdy tylko świeci słońce to w całym pomieszczeniu na ścianach tańczą setki kolorowych blików, co też kojarzy mi się z latem, z wiosną i pomaga przetrwać zimę

czy jednym z moich sun catcherów jest kula dyskotekowa??? być może 


przede mną kilka fajnych wydarzeń, jak dobrze pójdzie to niedługo moja stopa stanie w niedostępnych na codzień wnętrzach wrocławskiego ZETO, oby szło porobić zdjęcia i obym się zachwyciła chociaż jakąś stolareczką, albo... czymkolwiek

New Order - Ceremony

.