Szron nieśmiertelności.

fot. Komarówka o wschodzie słońca, Krynica-Zdrój, Konrad Filip Komarnicki/Komar.

Z okazji Nocy, która rozpaliła ziemię

niespożytym żarem najniższej z gwiazd

która przyniosła pokój 

puchatym snom wszystkich misiów

która daje psotność kotkom, 

przydaje zwinności sarnom 

i chyżości susom zająca, 

która ostrzy ząbki bobrom 

i puszy kitki wiewiórkom,

która rzuciła Boga

w wir najbardziej sensacyjnej historii ludzkości

i położyła go w sercu najprawdziwszej baśni

kiedy postawił wszystko na człowieczą kartę

życzę Nam, żebyśmy pamiętali

że jesteśmy ziszczonym marzeniem twórcy światów

który z nieskończoności swoich możliwości 

zechciał mieć nas na wyciągnięcie ręki

by poczuć roziskrzone śnieżki ludzkich emocji

by rozkoszować się obfitą ucztą zmysłów

a nawet by pojąć gorzki smak porażki 

że nasze dłonie skostniałe od mrozu przemijania

otulił czułym dotykiem nieśmiertelnej miłości

że w duszną ciemność ludzkiej niedoli

postanowił rzucić swawolne światło wieczności

byśmy wszyscy mogli cieszyć się

prostym życiem ważniejszym niż

największe nieba

a wszystkie nasze pokręcone ścieżki

zbiegną się w końcu ku dużemu, okrąglutkiemu, 

pękatemu istnieniem jak największa choinkowa bańka 

bezwstydnemu szczęściu, 

które jest naszą prawdziwą ojczyzną.

Błogosławionych Świąt!