***

zimne światło wpełza pod drzwi poranka
dachy uczą się ciszy
oddech miasta staje się biały

drzewa trzymają w kieszeniach śnieg
ptaki milkną jakby słuchały nieba
czas zwalnia krok
na chodnikach pojawia się oczekiwanie

w sklepach pachnie lasem i cynamonem
dłonie szukają prezentów
myśli wracają do domów z dzieciństwa

wieczory skracają zdania dnia
lampki uczą mrok cierpliwości
okna mówią ciepłem
a kalendarz gubi kartki

nadchodzi zima bez pośpiechu
układa biel na ramionach świata
przynosi opowieść o wspólnym stole

Wigilia rośnie w ciszy
jak gwiazda która pamięta drogę
talerze czekają na głosy

Święta Bożego Narodzenia oddychają blisko
między sercami a śniegiem
niosą światło prostych cudów
i obietnicę powrotu

do miejsca gdzie noc jest dobra