>
składam dłonie w ciszy
bo tylko w ciszy umiem słyszeć światło
dziękuję za drogę
która nie bolała
choć prowadziła przez moje lęki
za serce
które spotkało inne serce
jakby znały się od stworzenia
za dotyk
w którym nie muszę się bać
i za spojrzenie
które widzi mnie całą
wciąż pytam
czym zasłużyłam na ten cud
i czuję
jak twoje imię
unosi się we mnie lekko
jak ciepły poranek
miłość wraca do mnie
a ja do niej
i to jest moje najskrytsze uwielbienie
Tylko obserwowani przez użytkownika cieniolubna
mogą komentować na tym fotoblogu.