28.11.2025

zstępuję w milczenie
niesiony wolą której nie znam
światło wypala mi oczy
choć jestem stworzony z cienia

w moich dłoniach drży brzask
zimny i obcy
jak serca które mam ocalić
choć nie należę do nich

nieskończoność oddycha przeze mnie
a ja chcę tylko zamilknąć
lecz głos Stwórcy trzyma mnie przy istnieniu
kruchym jak biały popiół

ludzkie modlitwy kaleczą mnie głęboko
na każdym kroku zostawiam ślady bólu
którym nie wolno mi ulec
bo jestem ich ostatnią nocą

samotność we mnie pulsuje
jak ciemne serce świata
przyjmuję ją bez protestu
bo taka była obietnica

zbawienie rodzi się w ciemności
i umiera w świetle
a ja jestem tylko świadkiem
który nigdy nie odejdzie