>
idę ku jutru z otwartą dłonią
czując jak twoje palce drżą w rytmie moich kroków
nic nie musimy obiecywać
bo nasze spojrzenia niosą już wszystkie słowa
czas przesuwa się jak miękkie światło
na naszych twarzach rosną cienie i blaski
a ja uczę się twojego oddechu
tak jak uczy się ziemia pierwszego deszczu
wspólna droga nie zna końca
bo tam gdzie zmierzamy
rodzi się nowe miejsce na nasze sny
kiedy świat przycichnie
przytulę cię mocniej
i pozwolę by nasze serca
szły dalej jednym pulsem
będziemy trwali
w nieustannym stawaniu się
gdzie miłość nie zna zmierzchu
i nigdy nie wybiera pożegnania
Tylko obserwowani przez użytkownika cieniolubna
mogą komentować na tym fotoblogu.