Blah blah

Dwa miesiące pod rząd wyrobiłam 300h na 30 dni

Na dwie prace i trzy różne zmiany czasowe

Praktycznie co chwila zmiany nakładały mi się niemal na siebie

Wróciłam o 3 w nocy z jednej roboty, a drugą zaczynałam o 6

Pod koniec listopada, dokładnie ostatniego dnia czułam już mrowienie w głowie i ręce mi drżały przez całą zmianę

Jedyne dwa dni wolne jakie miałam- poprosili żebym przyszła, przyszłam

Wiedzieli jak wygląda mój miesiąc- pod koniec obcięli mi godziny

Dokładnie całe dwie zmiany do wyjebania

W drugiej robocie taka patologia zespołowo się działa, że rzuciłam

Teraz czuję panikę, że mam tylko jedną pracę od tygodnia

Jutro idę na dzień próbny do nowej, bo na jednej robocie nie dam rady

Nie wiem czy ten pracoholizm mi bardziej pomaga czy pogrąża

Nie mam dosłownie w sobie żadnych chęci do życia

Czyli bez zmian

Ale ostatnio w pracy jest tak beznadziejnie, stres z obu stron...

Z trzech

Z jednej roboty

Z drugiej

I mój pokrzywiony łeb

Kiedyś pisałam tu jakieś wiersze

Teraz powiem wprost 

Nic nie męczy mnie bardziej niż to, że budzę się każdego dnia

Nigdy nikogo nie kochałam, ani siebie samej

Starałam się kochać wspomnienie o stracie

Żeby chociaż trochę zaznac tego uczucia

Ale gdy chciałeś wrócić, to Cię nie chciałam

Bo kocham tylko wspomnienie

Nie Ciebie 

I nigdy Ciebie nie pokocham

Ani nikogo innego

Bo nie potrafię 

Nie potrafiłam nawet przytulic brata na dzień przed śmiercią

Prześladuje mnie to

Matka z ojcem też nigdy nie potrafili nas przytulić

Nawet spojrzeniem

Mój syn to jedyna istota na świecie, którą darzę szczerym uczuciem

I tylko dlatego, że jest- muszę tu być i funkcjonować 

Czekam kiedy dorośniesz, ulozusz sobie życie, zobaczę, że jesteś szczęśliwy i bezpieczny

Zostawię to co odłożyłam do tej pory i będę odkładać dalej

I będę mogła w końcu zrobić to czego tak bardzo potrzebuje 

Current Joys - A Different Age