Ten Pan
zawsze pojawia się nie wiadomo jak, skąd i kiedy
i tak samo znika.

 
Ten Pan
nie wiem, jak to robi, ale wyczuwa momenty gdy tego potrzebuję
i wtedy pisze do mnie.
Obdarza wirtualnym uśmiechem i przytuleniem, poprawia mi humor nawet o tym nie wiedząc..
Po czym znika po swojemu, często nawet bez pożegnania.

 
Dziękuję. ;*

Zdjęcie bez włosów.
Oczywiście szukałam z, ale
doszłam do wniosku, iż to jest najlepsze.
Bo, wbrew pozorom, nie tylko włosy w Tobie uwielbiam.

Zdjęcie dedykuję mojemu Synowi.
Obiecałam sobie kiedyś, po którymś Twoim zniecierpliwionym, zazdrosnym komentarzu w stylu "Znowu Cyc... Tylko on i on", że następne jego zdjęcie pójdzie dla Ciebie. No to idzie. ^^

..i na tym chyba zakończę,
najistotniejszej dla mnie w tym momencie kwestii nie poruszając nawet za końcówkę frędzla.
Dla dobra ogółu.

Edit:
Cholera, tamto zdjęcie już było.
Więc jednak idzie z włosami.