I o to mi chodzi w życiu.
O tę Panią właśnie. ^^
 

Wciąż jest we mnie energia z wczorajszego poranka. Piękny spacer, dwie dziewczynki z trzema Nikonami w śniegu... Ach.
 

I te "Zylie" Emsiego, z rozbiciem na "Zyla" i "ZyloSiostra".

I te piękne zdjęcia.

I wszystko.

A teraz się Kopiluwaczycie beze mnie ^^ Choć pośrednio przeze mnie.
Aż ciężko mi uwierzyć, że ja wciąż nigdy jeszcze tam nie byłam.
Ale na chwilę obecną nie spieszy mi się. To miejsce kojarzy mi się z jedną osobą. A myślenie o niej ostatnio jest bolesne nieco.
Dlatego nie myślę. ^^

Żyję teraz właśnie wczorajszym porankiem, dzisiejszym bezszydełkowym dredowaniem Wojtka oraz myślą, żeście się wreszcie spotkali i mam nadzieję że pozytywnie.

A opowieści Kaczuszki zabijają. ^^

Parę w sumie istotnych kwestii pomijam, ale skoro nie przejmują mnie tak bardzo to chyba jednak nie są aż tak istotne...?
Nie wiem.
Piszę jak radził Wiadomo Kto.
 

I tak mi jest fajnie spokojnie...

Tęsknię za Szczurkami.