No i po Finale.

Na zdjęciu moja mama w legendarnej Warszawie 223, przy której to Warszawie spędziłam wczoraj pół dnia.
Wiem, że złe i niedobre, lecz wczoraj w ogóle nie było czasu na fotografowanie, mam dosłownie jakieś 10 zdjęć. Z czego 3 nie mojego autorstwa.

Dobrze było. ^^
Nawet na Satanistyczny zespół KAT znaleźli się w mieście miłosierdzia /sic.!/ jacyś fani. Całkiem w huk.

Chociaż emocji się we mnie uwolniło mniej niż myślałam. A szkoda. Może to przez zmęczenie i zajęcie.
Nie wiem. Właściwie to jeszcze śpię.

Wielki szacun dla Kaczuchy, Emsiego, Drejfusa, Wojciecha, Arctosa i wszystkich całej reszty.
Naprawdę, podziwiam.

A swojego życia bardziej osobisto-intymno-uczuciowo-ten nie ogarniam.

13:32,
Ja się znów pakuję w kłopoty. ^.-