no, I can't stop.

ciemna noc czterech nagich ścian.

za złotą zasłoną pali się światło.

a moze to bucha ogień z ich dusz?

martwo połykają hektolitry alkoholu.

żywo topią się we własnym śmiechu.

siedzę z boku obserwując ich ruchy.

mgliste cienie na załamaniach materiału.

tańczą delikatnie dłonie, odchylają się głowy,

nie mogę przestać być dla nich duchem nocy.

oglądam ich jak niemy film sprzed wielu lat.

wcale nie chcę być częścią ich życiiowej farsy.

nie bawi mnie świat za złotą zasłoną kłamstw.

ale jest zabawnie, kochamy się namiętnie.

jesteśmy razem i dajemy sobie szczęście.

dopóki nie wstanie dzień i zostanie każdy sam.

nie usłyszę zza zasłony śmiechu ani dotyku dłoni.

pod osłoną świtu ulecą złudzenia o wzajemności.

bliskość rozpadnie się na drobne kawałki.

zimne stopy i dłonie, zatwardziałe języki.

nie jesteśmy już ludźmi z duszą w dłoniach.

zbyt wiele czasu spędzamy zamknięci w sobie.

liczy się to i teraz, to czym jest wielkie JA.

nie mam serca pisać więcej niż płynne myśli sprzed chwili.

chociaż.. te są chyba najszczersze, najtrafniejsze.

bo pochodzą z impulsu gdzieś tam w środku.

żywię się muzyką, której nie lubicie, nie chcecie lubić.

a nic tak nie ładuje stęsknionego serca, jak ona.

skośnoocy piękni chłopcy, niedokończone marzenia.

głośne ballady o niezrozumiałym sensie.

mam swój własny sens.

podobnno Taemin wygląda jak ja

dzięki Izu.

ydna

Kraków