stop narcism

Kliknij dwa razy w pole notki, aby edytować

I znowu.

Nowopoznana osoba raczy mnie sobą, i opowieściami zachęca, bym się pławiła w jej życiu, a każdą wypowiedź do mnie rozpoczyna zwrotem "Maleńka".

Czuję się nieswojo, a to działa na niekorzyść rozmówcy- moje milczenie odebrane jest jako podziw, a do tego stanu mi daleko.

Przeglądając "Vogue'a" (ona) i "V" (ja) zaczyna się litania stylowych uwag.

"Maleńka, bo to właśnie styl jest podstawą"

O kurczę. Znowu. Następna chce mnie pogrążyć.

W czym?

W sobie. Zachęca jawnie do podziwu dla jej świadomości wszystkiego (nie od dziś wiadomo, że "Vogue" to Biblia), a przy tym chce, bym sama zebrała się w swojej marnej cielesności, przemieniła i świeciła wraz z nią, stymże, oczywiście, bledszym blaskiem.

Nie udało się.

Może nie przez mój hardy umysł, a wstyd przed sobą samą bardziej.

Bo jak szczerze i nieagresywnie miałabym uczyć innych życia?

Moje samouwielbienie jeszcze nie jest na to gotowe.

Ale charyzmatyczna koleżanka z samymi sukcesami i perspektywami przed sobą na pewno mi pomoże.

A jak urosnę, to może przydepcze, żebym nie zechnęła jej z podium.  Fuckfriends to nie układ dla nas, choć obie preferujemy mix. Ya'know'that?