Porzucone myśli.

Kiedy nastał kontflikt? Kiedy ten blask zanikł? Co przegapiłam? Czy sama na to pozwoliłam?

Brak stanowczości sprawił, że teraz nie mam wiary w nic. Nie mogę spać, przypominam sobie ostatnie kilka lat i zaczynam się rzucać ze złości w łóżku jak opętana. Chciałabym już uniknąć tego, przestać tonąć, ale... Nie potrafię. Potrzebuję zebrać w sobie energię, moc i resztkę godności i uciec.  Chociaż nie ucieknę od razu. To będzie powolne uciekanie. Otrząsanie się... Kilka wieczności może to nawet zająć. Sama sobie zniszczyłam kawał życia. A ta świadomość boli najbardziej.


"Gdy zapraszamy Przyzwyczajenie, Miłość wychodzi."  - Quoist Michel

xnalqax, 21 lat

Poznań