Strasznie, ale to strasznie dziwnie się czuję.

Ciągle ludzie mnie zaskakują, ciągle dowiaduje się czegoś nowego, wiele rzeczy, których nigdy w życiu bym się nie spodziewała.

Mam mętlik w głowie, mam wiele myśli, których nie mogę się pozbyć...nie umiem przestać się zamartwiać...

chcę dobrze, staram się we wszystkim jak tylko potrafię...czemu zawsze jest tak, że jak ja daje z siebie wszystko- w zamian dostaje po prostu GÓWNO? zasłużyłam na to? bo ja już sama nie wiem. PO PROSTU NIE WIEM!

W każdym środowisku ludzi z jakim przebywam, to tu, to tam- musi być COŚ, co mi zjebie humor? O.o

Na co mi te pocieszenia i słowa 'będzie dobrze' jeśli robi się jeszcze gorzej? chyba to jednak pytanie retoryczne. Tak, jestem za wrażliwa, aż za bardzo...jestem wrażliwa na ludzką krzywdę, a najbardziej dotyka mnie ból wtedy kiedy to są moi najbliżsi, to chyba jasne. Ostatnio nic się nie układa, co nie C? zaczynam czuć to samo co Ty, no może troszkę pod innym względem.

Chciałabym mieć wyjebane, po prostu mieć w dupie na wiele sytuacji...chciałabym mieć silny charakter i zazdroszczę to ludziom, którzy go mają. Mam dosyć prób, bo serio niedługo wykorkuję ku.rwa mać. Nie wiem na ile jeszcze Bóg mnie wystawi (jeśli w ogóle ON istenieje?-.-) mam dosyć walczyć już z tymi moimi słabościami. Nie mam mobilizacji, nie jestem silna. Chciałabym kiedyś powiedzieć do siebie, że jestem zajebista, chciałabym w końcu przestać się mazać jak małe dziecko, któremu zabrano lizaka albo ulubioną zabawkę. Widocznie nie umiem tego zmienić w sobie i tyle...i cieszę się, że są jeszcze takie osoby, które mnie doceniają, taką jaką jestem.

Ja mam nadzieję, że ta wiosna niedługo przyjdzie i w końcu będę najszczęśliwsza na świecie i żeby uśmiech z mojej buzi nie znikał każdego dnia.

<olabogazapiękneabybyłoprawdziwetaaaiznówmójpesymizm:)>

`I could follow you to the beginning
And just relive the start
And maybe then we'll remember to slow down
To all of our favourite parts`

kocham... :(

EDIT:

hmmm... stop living life like a tragedy?

I will try.^^

[KLIK]