Nie możecie już na mnie patrzeć ?

To tego nie róbcie, a nie marudzicie.

Strachy zacne.

Standardowo milion spotkanych ludzi.

A ogółem to jest do dupy.

Wieczorem kładę się do łóżka płacząc z rozpaczy.

Rano budzę się z pytaniem 'dlaczego nie potrafisz mnie kochać'. [po czym zaczynam ryczeć]

Noc nie daje wytchnienia, a dzień pali ogniem.

Jestem już zmęczona.

Tak strasznie zmęczona...

Szkoda, że przy okresie nie można wykrwawić się na śmierć.

Albo, że po dzisiejszym dniu nie dostane zapalenia płuc...

I tak cholernie wścieka mnie to, że tutaj to wszystko wywalam -.-

- Ja już nie wiem jak ci pomóc.

- Mi się nie da pomóc, bo niby co możesz zrobić ?

- Ja bym nie płakała za kimś, kto mnie nie chce. A poszedł ty w chuj!

-No widzisz mamo, nie jestem tobą.

-Ale z ciebie wredna suka, nie dziwię się, że cię kopnął w dupę.

-Dzięki tato.

Kocham...

"Schną na szybie ślady łez, ktoś z nas wyjść musi na plus..."