świat wyszczerza do mnie w uśmiechu swe nieregularne uzębienie w kształcie trójkątów i rombów. próbuje stworzyć jakąś iluzję - coś o nałogach, o artystach pokolenia, coś o jajkach w majonezie, aż mnie zemdli od ciężaru tej metafory. i coś o miłości, dyskretnie o miłości, dyksretnie...

czysty blagiat! piję herbatę z ciemnych kubków, bo wtedy nie widać, że jest słaba. czysty blagiat; homoseksualna panorama. wystarczy zagaić rozmowę. mężczyznę w ogóle poproszę! brak asortymentu. remanent do odwołania. tfu! wystarczy wypluć patriarchat.

robię krok w mrok, robię krok w bok, jeden do przodu, dwa do tyłu. ej! aa. bo dla mnie śmierć nie jest celem, ja mam inny pomysł na życie. zarządzam eskapizm. empus fugit, a in vino veritas, in vino amor. daję dyla na Antypody, a tam słońce, plaża i windsurfing; i misie koala i stado mustangów przemierza pustkowia imaginacji - patataj, patataj, patataj, patataj... sztuczne jabłka w sztucznych rajach. zacieram ręce, bo odpukać na razie wszystko działa.

trampekindapolska

gdzieś daleko od błysków fleszy.