Zanim....

Wszystko toczy się rytmem dobrze mi znanym, cotygodniowym, przewidywalnym: znów sprzed nosa uciekł mi autobus linii 425, znów przemarzłam okrutnie, znów  z cotygodniowych energetycznych flamencowych spotkań z K. wracam potwornie zmęczona, acz bogatsza o wiedzę tajemną na temat laterales, colocadas i temu podobnych, i  powinnam być zadowolona, gdyż moje osobiste odbicie w lustrze koordynuje już (współ)pracę rąk i nóg w tańcu, tak, to coś powoli zaczyna przypominać flamenco ;) Mimo to  jestem zła. Zła i smutna i mam ochotę zakląć szpetnie, ale nie będę wam tego robić. I tak mi strasznie przykro, wizja weekendu z ukochaną I., M. we Wrocławiu staje się coraz bardziej odległa, jak na złość wszystko komplikuje się akurat teraz. Teraz, gdy żyłam już tym wrocławskim weekendem dostałam w twarz. Szkoda tylko, że w ten sposób, wolałabym inaczej. Ale odkurzę od dawna nie używane pokłady cierpliwości, wiary, nadziei i siły i będę działać, szukać, i znajdę. Choć obecnie jeszcze w to nie wierzę, będę chłonąć, oddychać Wrocławiem, choćbym miała dojść na piechotę i spać na podłodze, ot co ! :)

szerelmes

Kraków