nie sądziłam że kiedykolwiek może być tak źle, i że to kiedyś nastąpi. to najgorszy dzień kobiet w całym moim marnym życiu. ledwo widzę na oczy, głowa mi pęka, mam dosyć czegokolwiek. jedyne co chcę to iść się schlać, albo obudzić z tego koszmaru.

podziękowania dla:

Any

Szpaka

Natalii

Vic.

za wsparcie, zrozumienie i próbę pocieszenia. :*

ból i pustka.

obudźcie mnie z tego koszmaru...

tia, niby wiosna idzie?

pierwszy raz jakoś mnie to ne cieszy...

a zdjęcie? stare. pewnie już tu było. ale mam to gdzieś.

najcudowniejszy, mimo wszystko ;*

Ana... dziękuję za wszystko i przepraszam za moje zrzędzenie przez ostatnie dni. :*