Speechless

Ostatnio mam wrażenie, że życie ucieka mi pomiędzy palcami. Dosłownie. Zupełnie jakby wszystko działo sie w okół a nie centralnie "przy". Jakbym nie była jednostką mającą własne prawo do życia.
Patrzę tylko na problemy innych, odgradzając się murem od świata, pozwalając zajrzeć głebiej tylko nielicznym, osobom, którym ufam.
Coraz bardziej przekonuję się, że właściwie idę z prądem, niesiona wydarzeniami, które zaistniały w ostatnim czasie.
Nie chcę tak.
Wolałabym żyć własnym życiem, ale nic nie robię z faktem by to zmienić. Tak więc jestem, żyję tak jak chcą tego inni, czasami mówiąc co myslę a czasami po prostu ignorując otoczenie.
Zbyt dużo rzeczy spadło mi na głowę i mam wrażenie, że niedługo oszaleję. Albo i nie. W tym szaleństwie jest metoda, hm?
Zbyt dużo planów na nadchodzący czas. Zbyt dużo wyjazdów, z połowy których będę musiała zrezygnować. Ale na pewno odwiedzę dwa miejsca. Kraków i Jelenią Górę.
Powoli, powoli bardzo powoli zbieram myśli. Układam wszystko w jedną całość znowu wracając do swojego starego życia. Myślę dużo o H. Myślę o M. O J. Nie muszę myśleć bo mam ją na codzień. Przytłoczona sprzecznymi uczuciami chcę by wszystko było już okej. Żebym nie musiała się tak męczyć. Żebym była lepszą osobą niż jestem.

strawberrydays

Sopot