do you mind?

Loty, loty i po lotach. Troche trzęsło, trochę bujało. Trochę Polaczków tu i tam, troche klaskania po lądowaniu. A czemu nie po starcie? Ponad dwie godziny w jednej niewygodnej pozycji, dwa metry wzrostu nie zawsze są atutem. Wzrok na paszport, wzrok na mnie, na paszport i znów na mnie. Nie, nie jestem mordercą ani przemytnikiem. Wzrok na paszport i na mnie. Ufff...
Kierownica po prawej stronie, a ruch po lewej. Włączone BBC Radio 1, a w nim Arctic Monkeys. Yep, Anglia. Przyciasne ulice gdzie mieści się ledwo jedno auto, a jadą dwa. Rondo zamiast skrzyżowania, żółte pasy przy krawężnikach i czerwone butki telefoniczne i te na listy. Nie wysłałem żadnego i nie zadzwoniłem nigdzie. Świetne przechadzki, jako tako rozumiane rozmowy z Anglikami połączone z równie niezrozumiałym bełkotem z mojej strony, a wszystko zakończone przeciągniętym "thank yoooouuuuuu". Gość biegający na boso po deptaku i coś śpiewający, lub jakiś starszy Pan zaczynajacy mowic mądrości o Jezusie na środku ulicy. Czyli to nie dzieje sie tylko w filmach!! Zauroczyła mnie półtoraroczna córeczka kuzynki o niebiańskim imieniu, często mylonym z nazwą komunikatora.
I tylko przyjaciół tam brak bo oczywistą rzeczą jest, że wszystko by to wyglądało duzo lepiej gdyby można było zabrać ich ze sobą, o.
A teraz trzeba wrócić i się wkręcić w egzaminy. Nie czuję presji ani nerwów, nie dobrze. Wszystko leży obok, a powinno w głowie. Nie dobrze. Pożyjemy - zobaczymy. Ważne, że wczorajszy koncert był udany bo można było nie tylko pokołysać się ale i potańzyć. Mimo wszystko nie lubię godzinnego opóźnienia. Poproszę więcej takich koncertów. Pod każdym względem takich.

sognicommeso

Kraków