tak, ono już było.

ale poki się nie ogarnę, nie dostaniecie aktualnego.

oooo nie.

to takie przykre.
ja skrzywdziłam się sama.
przecież wiedziałam, w co się pakuję.
wiedziałam.
no i bądźmy szczerzy, wiedziałam, że bd cierpieć po tym wszystkim.
mówiłam, że nie, a wiedziałam, jak będzie.
nie przypuszczałam chyba jednak, że cierpieć bd tak bardzo.
AŻ tak bardzo.
czuję, jakby mi się życie skończyło.
czasami siadam i myślę sobie, że one nigdy nie osłabną.
te uczucia.
boję się tego.

słońce kojarzy mi się z tobą.
wiesz, to jest okropne.
przecierpię całe lato.
mamy początek roku, a ja cały czas je 'czuję'.

imprezy nie cieszą już, jak wcześniej, alkohol jest bez smaku, a papierosy są bardziej antydepresantem aniżeli dopełnieniem tego błogiego stanu.
widzisz?
wszystko jest inne, jak nie ma cię w pobliżu.
gorsze.

boże, gdybym ja chociaż miała pewność, ze jeszcze się odezwiesz.
że cię zobaczę, porozmawiam z tobą.
a czuję coś wręcz odwrotnego.

fatalnie mi.

"Kasia, czy ty cierpisz?"
pamiętasz?
porównując do tego, co czuję obecnie, wtedy było mi zajebiście dobrze.

ale ty chyba nie rozumiesz powagi sytuacji.
albo jesteś za pusty, albo starasz się być.

a wy z tymi ślubami (to pewnie ściema, ale kto tam wie) i tą całą resztą.
nie rozumiem.
ja nie wiem co się stało, że jest, jak jest.
no nie wiem.
swoją drogą dowiedziałam się, że on cię rzeczywiście zdradzał.
wiem nawet z kim.
w sumie ty to na pewno też wiesz.

przykro mi.
myślałam, że to nieprawda.

EDIT 4:36

ja znów nie śpię.

coraz mniej rozumiem co się ze mną ostatnio dzieje.

slowmotionforme, 19 lat

Opole