Dawno mnie tu nie było i szczerze, jakoś nie tęskno mi za tym miejscem :)

Oczywiście weszłam raz czy dwa, żeby pooglądać inne blogi i z prawie każdego aż kipi sztuczność. Każdy chce być fajny, piękny, ciekawy, fascynujący, tylko czemu prawie każdy spełnia to wszystko TYLKO na jakimś fotoblogu? To jest straszne oddzielenie świata rzeczywistego od tego komputerowego. Nie potrafię taka być, obojętnie mi, jakie dam tu zdjęcie, czy komentarz, obojętnie, co tu napiszę, te kilka słów nie mają robić na nikim wrażenia, nie dbam o to. Widzę ile ludzie działa dokładnie przeciwnie. Razi mnie to wszystko. Każdy ma dystans, nie wiem do czego, bo napewno nie do samego siebie. Trochę mi się pozmieniało, widząc, że można oceniać pod pryzmatem jakiegoś bloga trochę oddaliłam się od tego wszystkiego. Większość stara się udowodnić coś komuś, bo sam w to nie wierzy. Nie wiem czemu to komuś daje satysfakcję, skoro to zwykłe pozory, dające fałszywy obraz, budujący wykreowany świat. Nie staram się stworzyć niczego tutaj, bo to bezsensu.

Mogę zostać tu, ufając sama sobie, że nic nie zmieni mnie, a jedynie umocni w przekonaniach.

Generalnie tydzień cudownie minął w gronie, jak zawsze, najlepszych ludzi pod słońcem :)

Dziś byłyśmy u doradcy zawodowego, jak się okazało - nie wiem po co tam poszłam, skoro wiem, co chcę robić :) W każdym razie wszystko to, co mam w głowie wyszło na "papierze" (no, prawie wszystko:D). Po kolei od artysty, aktora, stylisty, reportera do oficera armi, kierownika hotelu, psychiatry, naukowca. Tak, zdecydowanie połączę się z pracą z ludźmi, mając wpływ na innych, zdecydowani nie nadaję się do biurka-katorga. Dosyć ryzykowne przedstawienie moich pomysłów na życie od wrażliwego artysty do oficera armi, ale jak najbardziej prawdziwe. Można być totalnie wrażliwym, a przy tym mega silnym psychicznie, co u mnie zdcydowanie występuje. Dwie skrajności, a jednak połączone. Tak, zdecydowanie nie można włożyć mnie do jednego ''wora''. Porodzielam się na wiele części i będę robić wszystko po trochu, to będzie piękne :)