Wspomnienie

Wieczorna pora,

bas dudni w mych uszach,

gdy Pabplopavo bawi się słowami,

na poezji lirycznej nutach,

Pamiętam te chwile, gdy stałaś tak tutaj,

w moim pokoju oparta na moich butach,

szeptałaś mi słodko,

bym miłość swoją w Tobie odszukał,

Ciepłe twe dłonie na moich policzkach,

sprawiały radość, amnezję o innych dziewczynach,

dotyk tak słodki, że się zgubiłem,

zapominając o wszystkich złych chwilach,

Splot naszych ramion, jak wiosenny taniec,

jednak zabrakło mi odwagi na uczuć wyznanie,

zamiast czegoś pięknego wtedy,

teraz zostało jedynie dziur serca zszywanie.

Nadchodzi wiosna, powiew ciepła sprawia przyjemność. Coraz więcej zieleni kojąco wpływa na nastrój. Nocne C.S.I stegny zloopowane na Virtualu nadają klimatu i atmosfery do pisania. Gorąca herbata i papieros...Wieczorne smutki wyrzucam wraz z pustą paczką do kosza...

Najwyższa pora otworzyć nową książkę albo sięgnąć jeszcze raz do ostatniej i znaleźć rozdział, którego nie przeczytałem...a takich było przede mną kilka, lecz kilku chwil zabrakło, by móc do nich dotrzeć.

Byłaś jak fascynująca książka,

lecz mi nie dane było dotrzeć do jej końca,

zakończenie przyszło szybciej niż trzeba,

lecz tak to wygląda, gdy miesza się inna kobieta,

zamiesza w twej głowie, nic nie zrobi i zapomni,

a zdenerwowanie przychodzi, gdy głowa o niej sobie przypomni,

jednocześnie doprowadzając, to co piękne do niebytu,

mając pretensje o brak mego zachwytu,

błąd popełniłem, wiem to doskonale,

jednak zapomnieć zostaje o nieprzeczytanym rozdziale.

Noc dziwnie wpływa na człowieka cierpiącego na bezsenność, do głowy wracają wspomnienia, refleksje nad błędami i niewykorzystanymi okazjami by zmienić własne życie. Człowiek najbardziej docenia to, co straci. Przeżywa to tym bardziej , im bardziej stracił to przez samego siebie.