stare czasy.. oj bardzo stare.. a jednocześnie bardzo młode.

Chciałoby się wrócić do tak młodego i beztroskiego życia. Kiedy niczym się nie martwiło (a przynajmniej nie powinno, bo ja sie zawsze czymś martwiłam) nie było obowiązków, problemów (przynajmniej takich jak teraz) i robiło się to, co się wtedy chciało. Nawet nie trzebabyło się podcierać samemu po zrobieniu kupy.

Taka wolność.

Dziś nieprzyjemny dzień, który zakończył nieudane ferie a za chwile rozpocznie się nieudany i straconydzień (a nawet 5 dni ) spędzony w nudnej szkole przy nudnej klasie i nudnych nauczycielach. Jak ja mam znowu patrzeć na te dzikie ryje to mi na samą myśl oko skoko.

Tak w ogóle to czegoś mi brak..

Nie poddam się!

Dziękuję! (ta osoba wie, że o nią chodzi i z czym to jest związane)

czy łzy to oznaka słabości psychicznej?