Dziś człowiek tak często nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca. Jak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Ogarnia go zwątpienie, które przeradza się w rozpacz.

Jest lipiec, a ja chodzę w zimowych butach. Coś tu jest nie tak... Za to w grudniu będę najwyraźniej popierdalać w japonkach!

Ogólnie to ogarnia mnie melancholia przez ten deszcz, przez to lenistwo. Na dworze jest tak szaro, że nie potrafię pozytywnie myśleć. Za niedługo popadnę w jakąś depresję. Doprawdy...

No i masz. Rozpadało się jeszcze bardziej. Chyba Ci, co deszczem zarządzają usłyszeli moje narzekanie i postanowili mi jeszcze dojebać. Huhu!

No to idę. Życzę wszystkim słonecznej, wakacyjnej pogody (sobie też!)

roaring

Pawłowice