Trumna, cz.3

- A wiesz, co pamiętam z pobytu w tym, no, jak mu tam, we Wiedniu?

No ciekawa jestem.

- Na lotnisku była taka reklama "Alvina i wiewiórek".

Czy to już wszystko, co pamięta Córunia z Wiednia?

- Nie, jeszcze - oczywiście - pamiętam film Tima Burtona w telewizji, i choinki na rynku (?) i ten długi hall tam, gdzie mieszkałyśmy.

I szybciutko dodała:

- Za to na zawsze wyrzuciłam już z pamięci te okropne muzea.

Warto doprawdy starać się zapewnić potomkom odrobinę dostępu do kultury i sztuki.

Witam po krótkiej przerwie :)

Luty był koszmarny. Derechcja zasugerowała udanie się na miesięczny urlop (chyba nie muszę dodawać, że bezpłatny) - zapewniam, że nie podskakiwałam do góry z radości. Gdyby to było lato... ho ho... przyprawy, te sprawy... tymczasem zimą zmarzluchy takie jak ja jedyny dystans, jaki mogą przemierzyć, to ten dzielący dom od tramwaju i tramwaj od Fabryki, a i to z bólem, cieknącym nosem i czerwoną facjatą. Ponieważ wolnemu lutemu towarzyszył nawrót deprechy, nie było nawet mowy o wstaniu z łóżka. No prawie, z wyjątkiem tych kilku przypadków, kiedy trzeba było się udać do Placówki edukującej Córunię w sprawach nie cierpiących zwłoki :)

Na szczęście nadszedł marzec, wróciłam na Fabrykę i przynajmniej przez siedem godzin dziennie nie mam czasu myśleć o tym, jakie wszystko jest beznadziejne. Albowiem odebrałam STO CZTERDZIEŚCI PIĘĆ służbowych maili. Co prawda przez chwilę rozważałam ewentualność wypieprzenia wszystkiego w kosmos, ale CIEKAWSKOŚĆ zwyciężyła (a nuż w jednym z nich zawiadamiają mnie o wygraniu miliona) i teraz zabawiam się załatwianiem 145 spraw w kolejności dowolnej. Ciekawe, kiedy skończę.

Nie wiem, też kiedy skończę o Trumnie :) może jeszcze ze dwie notki, co?

Lokalizacja: róg al. Słowackiego i ul. Łobzowskiej.

Na zdjęciu: wykusze na tymże rogu, mieszczące loggie przylegające do profesorskich gabinetów 

Pisze Marta Wyka w "Przypisach do życia":

Dom stanął na gruntach podarowanych przez profesora Ignacego Chrzanowskiego. Profesorowie bywali wówczas zamożni i wielkoduszni. Chrzanowski wręcza swoją altruistyczną darowiznę odpowiednim władzom uniwersyteckim, władze szukają odpowiedniego architekta. Racjonalnego indywidualisty, z wyobraźnią i odwagą. Ten, którego znaleziono, spełnia te warunki. Każde mieszkanie jest inne, projekty zna tylko ich twórca. Ogromne korytarze przylegają do pokojów w porównaniu z nimi niewielkich. Tajemnicze zakręty prowadzą ku ciemnym kuchniom. Frontowe drzwi przyjmują gości, kuchenne uchylają się tylko, bo i tak nie zjawi się w nich nikt godny uwagi.

Dom zaprojektował Ludwik Wojtyczko, jeden z liczących się wówczas (obok Szyszko-Bohusza) krakowskich architektów. Ale rzadko się o nim pamięta, w przeciwieństwie do autora Feniksa i willi w Przegorzałach. Dopiero teraz ukazała się jego kompetentna monografia.

Wojtyczko pracował i żył na przełomie epok, kiedy tradycja z wolna ustępowała nowoczesności - w jego przypadku tradycja to był styl dworkowy, nowoczesność zaś nazywała się art deco. Wojtyczko próbuje, eksperymentuje. Ostatecznie, sam wciąż nosi sztywny XIX-wieczny kołnierzyk i wygląda jak człowiek z epoki, z którą, jako architekt twórca, pragnie zerwać. Ale "trumna" to już zupełnie inna bryła, pozbawiona akcentów z przeszłości. Dekorujące ją czarne kafle zrobiono na zamówienie aż w Grudziądzu. Architekt miał wizję estetyczną: śnieżnobiałe ściany kontrastowały z czernią tej dekoracji, zadaniem kafli zaś było odbijać promienie słoneczne. Trudno się tego dziś domyślić. Ale potężny, kubistyczny kształt nadal wywiera wrażenie, choć mało kto z jego mieszkańców wie o tym zamyśle twórcy.

CZYM ZAJMOWAŁ SIĘ PROF. IGNACY CHRZANOWSKI?

Z KIM BYŁ SPOKREWNIONY?

KTO NAPISAŁ MONOGRAFIĘ WOJTYCZKI?

WOJTYCZKO ZAPROJEKTOWAŁ JESZCZE JEDEN DOM PROFESORÓW UJ. GDZIE ON SIĘ ZNAJDUJE?

Owszem, ten przy placu Inwalidów też - ale proszę o podanie adresu domu profesorskiego w takim bardziej dworkowym stylu :) 

W JAKI JESZCZE SPOSÓB PROF. MARTA WYKA JEST ZWIĄZANA Z PROF. CHRZANOWSKIM, POZA MIESZKANIEM W DOMU STOJĄCYM NA PODAROWANYM PRZEZ NIEGO TERENIE?