Marzec 1968 w Krakowie

Jak nie urok, to wyżymaczka. W poniedziałek wróciłam grzecznie z fabryki do domu, a tu Chłop zapodał mi wytwór rąk teściowej czyli pieczeń z makaronem. Miałam co prawda swoje kotlety z niedzieli, ale żeby nie było, żem chamka, zjadłam posłusznie, co dano. Schody zaczęły się około 23.00, kiedy to sąsiedzi - jak sądzę - słyszeli, co mi się w brzuchu dzieje. Około 4.30 wtorkowym świtem ruszyłam do ataku na WC, o 7.00 ponownie i tego się już trzymałam. Fabrykę zawiadomiłam, że mam grypę żołądkową i żeby się walili CHWILOWO. Z tą grypą to chyba nie do końca jest prawda, bo potem już oderwałam się od miski... mojej stalowej miski... w której niegdyś, dawno dawno temu, rosło ciasto drożdżowe (wiem, że nikt mnie o to nie podejrzewa, ale kiedyś piekłam, tak!), a obecnie miska jest moją najwierniejszą przyjaciółką, jest ze mną każdej globusowej nocy i myślę, że zacznę z nią chodzić do pracy. Ale od kibla oderwać mi się trudno do tej pory i tak sobie myślę, że zjadłabym już coś, w końcu od poniedziałku minęło parę dni... Zajrzałam do netu, ale jak zobaczyłam przepis na kleik ryżowy (2 łyżki ryżu na 4-5 szklanek wody i gotować GODZINĘ), to wymiękłam. Chyba ich porąbało. I co jeszcze. Może wezmę kopę jaj i dwie dziewki posadzę do ucierania, skoro Wielkanoc za pasem. Kupiłam sobie w sklepie produkty dla niemowląt w proszku, co to je wystarczy wymieszać z podgrzanym mlekiem, i spożyłam dwukrotnie. Noc nie była najciekawsza. W związku z tym dziś w robocie kuruję się Pepsi i na razie działa. Co nie zmienia faktu, że jestem KURNA głodna. I jak ktoś twierdzi, że głodówki są OK i ma się po nich rozjaśniony umysł, to HALO.

My tu sobie pitu pitu, a marzec się kończy. I rocznice nam przepadają.

Na wieść o manifestacjach studenckich w Warszawie, które miały miejsce w pierwszych dniach marca 1968 roku, ruszył też Kraków. W samo południe 11 marca pod pomnikiem Adama Mickiewicza zgromadziło się około 200-300 studentów, którzy wznosili okrzyki "Niech żyją Dziady!" Ale po południu, gdy w auli Collegium Novum odbywał się wiec, było ich już znacznie więcej, a wieczorem na Rynku zgromadziło się około 4-5 tysięcy studentów żądających zagwarantowania przez władze autonomii uczelni, uwolnienia aresztowanych oraz szerokiego poinformowania o studenckich postulatach. Niektórzy wzywali do rozwiązania ZMS. POza tym trochę skandowali, spalili pewną ilość egzemplarzy Trybuny Ludu i Gazety Krakowskiej, a na zakończenie odśpiewali hymn państwowy i... Międzynarodówkę.

Zarówno władze partyjne, jak i milicja i Służba Bezpieczeństwa były zaskoczone skalą wystąpień. Tego samego dnia wieczorem i następnego dnia ożywiło się Miasteczko oraz Dom Studentów UJ Żaczek. Pojawiło się mnóstwo plakatów zawierających protesty przeciwko polityce Gomułki. 13 marca w godzinach rannych odbył się burzliwy wiec pod Żaczkiem, podczas którego wyłoniono komitet. Zredagował on tekst rezolucji. Pod akademik podjechał rektor UJ, jednak jego przemówienie studenci przyjęli gwizdami, a chwilę później ruszyli w kierunku Rynku, skandując antypartyjne hasła w rodzaju: "MO=gestapo", "Prasa kłamie", "Demokracja, demokracja". Maszerujący ul. Manifestu Lipcowego byli pozdrawiani i oklaskiwani przez pracowników tamtejszych zakładów (m.in. drukarni) oraz mieszkańców. W okolicy Collegium Novum drogę studentom zastąpiły formacje ZOMO, uzupełnione przez członków świeżo sformowanej "ochotniczej" MIlicji Robotniczej. Zomowcy skierowali na studentów strumienie zimnej wody z enerdowskich samochodów pancernych oraz wystrzelili 300 petard z gazem łzawiącym. Wbrew tradycji i prawu wtargnęli do budynku Collegium Novum. Zostało aresztowanych 24 studentów. Poturbowany był Karol Estreicher, a prorektora Adama Bielańskiego trafiła petarda.

Ciąg dalszy nastąpi, a teraz pytanka na weekend:

KTO BYŁ WÓWCZAS REKTOREM UJ? JAKIE JESZCZE FUNKCJE WÓWCZAS PEŁNIŁ?

JAK OBECNIE NAZYWA SIĘ UL. MANIFESTU LIPCOWEGO?

O JAKIEJ DRUKARNI MOWA W TEKŚCIE I KTO W NIEJ DRUKOWAŁ SWE UTWORY?

Ascaro, Aileen i Deodatokrk i Jitka, sami stali bywalcy :)