Pomysł na prezent

Tatinka mój zażyczył sobie Dzienników Parnickiego. Krótki rekonesans po księgarniach udowodnił, że

leżą one w zasięgu portfela Kulczyka raczej, niż mojego, no ale co było robić. Udałam się do

ulubionego przybytku-świątyni książki, mieszczącej się w pewnym budynku ozdobionym zegarem, natomiast WCALE

nie ozdobionym przez Wyspiańskiego, mimo że taka propozycja była (ha ha, a teraz ZGADUJCIE,

CO TO ZA BUDYNEK I JAKA KSIĘGARNIA?). Myślę sobie: jak już mam dać komuś zarobić, to niech

oni zarobią. A ONI co? A ONI mi rabacik dali, i to taki, że nie wiem, czy coś w ogóle zarobili, chociaż złotóweczkę :)

Podniesiona na duchu (i portfelu) zaczęłam przeglądać nabytek i cóż oto widzę? Cóż czyni w związku ze

swymi urodzinami Teodor, z Krakowem nie związany?
Wylicza skrzętnie, kto przyszedł i co przyniósł w prezencie, kto zadzwonił, a kto napisał. I

tak państwo Szlachtyczowie przynieśli kwiaty i PUDEŁKO SARDYNEK.
A przy okazji Bożego Narodzenia pisze:
Wymieniła też ona z Elą prezenty świąteczne: Ela dostała margarynę, a Beata J. - węgorza w puszce.

To ja już wreszcie wiem, co kupić pod choinkę. SARDYNKI I MARGARYNĘ. Z tym węgorzem to nie przesadzajmy, nie będę aż tak wyrafinowana.
Tylko znowu za duży wybór, więc wahania mnie nie ominą w spożywczaku na osiedlu.

Czego Wam absolutnie nie życzę, kupujcie bez wahania szproty w pomidorach i cieszcie się za obdarowanych.

A widzimy się po świętach, co?