Wojciech Bednarski i jego dzieło

Kiedyś tam dawno temu kupiłam sobie bilecik do Bolonii na wrzesień. Że niby pociungiem z tej Bolonii do Wenecji pojadę, skoro loty prawie bezpośrednie skasowali. No i czas był najwyższy jakieś noclegi sobie zorganizować. Zaczęłam znów przegląd Bed & Breakfast, co za żmudna robota, wreszcie wytypowałam sześć sztuk z odpowiednią lokalizacją i ceną i pchnęłam maile. Odpowiedziały pozytywnie dyspozycyjnością dwa, przy czym oba poprosiły o  dane karty kredytowej. Której nie posiadywam, prawda. Odpisałam do tańszego, że może bez? To zachciało im się przelewu za pierwszą noc. Spokojnie pobrałam gotówkę z bankomatu i wstąpiłam do osiedlowej filii banku nie powiem jakiego. Po odstaniu w kolejce kwadransa nadeszła moja kolej. Kolej dowiedzieć się, że nie ma mowy o takim cudzie, jak przelew zagraniczny, może na Kijowskiej 48. Ruszyłam w drogę. Ludzie!!!!!! Byłam w ośmiu bankach! OŚMIU! W jednym nawet wypełniłam odpowiedni druk, gdy panienka zapytała o numer rachunku. I była bardzo zdziwiona, że ja chciałam przesłać pieniądze za granicę nie mając u nich rachunku. Najwyraźniej świadczenie takiej usługi ZA PIENIĄDZE nie leży w gestii banków, choć... choć w siódmym z kolei zawinszowano sobie za nią 70 zł. Plus 40 zł za brak SWIFTA. Tylko rachunek trzeba było założyć... Ale to 40 zł ostatecznie mnie ostraszyło. Przypadkiem zupełnym weszłam do banku ósmego, gdzie nagle okazało się, że TAK, MOŻNA WYKONAĆ PRZELEW ZAGRANICZNY, kosztuje 30 zł (jakoś nie 70), z brakiem SWIFTA sobie poradzą, no fakt, trzeba założyć rachunek, miesięcznie kosztuje 3 zł, koniec kropka. Sprawa od ręki została załatwiona. Teraz muszę jeszcze tylko pamiętać, żeby iść zlikwidować ten niepotrzebny mi już rachunek. Niech żyje BOŚ.
Tak, to jest reklama.
Na pytanie, dlaczego nie poszłam załatwić tej sprawy w SWOIM banku, odpowiadam: moje banki to mBank i Inteligo, przelewu zagranicznego przez internet z nich nie zrobię.

A teraz żegnam Państwa na jakiś tydzień z hakiem, albowiem jadę na lotnisko po doroczną przyjaciółkę - będziemy spacerować, a nawet obserwować niebo zabytkowym refraktorem astronomicznym!
Kto wie, może i do Podgórza trafimy? A wówczas zapewne odpoczniemy sobie w cienistym parku im. Wojciecha Bednarskiego.

Kim był Wojciech Bednarski

Urodził się 12 stycznia 1841 roku w Kunicach koło Wieliczki. W 1865 roku podjął pracę nauczyciela szkoły ludowej w Podgórzu, by już po czterech latach awansować na jej dyrektora. Po wejściu w życie ustaw o autonomii galicyjskiej i samorządzie gmin, z inicjatywy Bednarskiego i Emila Serkowskiego powstało TOWARZYSTWO KASYNOWE - które miało konsolidować tutejsze życie społeczne. Nie sposób przecenić jego roli w świecie ówczesnych przemian politycznych.

A KIM BYŁ EMIL SERKOWSKI?

Bednarski był również radnym miejskim, działaczem, założycielem i prezesem towarzystw samopomocowych, inicjatorem powstania i wicedyrektorem Towarzystwa Upiększania Miasta Podgórza oraz aktywnym członkiem wielu innych tutejszych instytucji społecznych.
Toteż w 1897 roku miasto Podgórze nadało Wojciechowi Bednarskiemu godność honorowego obywatela, a w roku 1903 podarowało w uznaniu zasług parcelę. Trudno w to dziś uwierzyć, ale Bednarski - przy tylu piastowanych funkcjach - nie dorobił się majątku. Piękną willę ze znakomitym ogrodem ufundowali mu dopiero synowie.
JAK NAZYWA SIĘ TA WILLA I GDZIE SIĘ ZNAJDUJE?

Ponieważ Bednarski był również inicjatorem parku miejskiego, w 1907 wdzięczne Podgórze nazwało ten park jego imieniem. Stało się to za życia patrona, co należy do sytuacji wyjątkowych.

A KTO PAMIĘTA, JAKI KRAKOWSKI ARTYSTA DOCZEKAŁ SIĘ ZA ŻYCIA NAZWANIA PLACU JEGO IMIENIEM?

Anegdota mówi, że gdy Kraków rozpoczął starania o połączenie z Podgórzem, Wojciech Bednarski, mający zwyczaj chadzać na spacer po moście nad Wisłą, jął spacerować wyłącznie do jego połowy, skąd zdecydowanie zawracał.

Zmarł 23 lutego 1914 roku i spoczął w rodzinnym grobowcu - GDZIE ZNAJDUJE SIĘ TEN GROBOWIEC?
W JAKI JESZCZE SPOSÓB UCZCZONO PAMIĘĆ BEDNARSKIEGO?

Na ostatnie zagadki odpowiedzieli Martineden i Bzapiski - cześć im i chwała!