urodziny

Kubuś Puchatek, przez którego całe miasto się na mnie gapiło, prezencik: Ach, ten szalik (Nie wiedizłam, że już wszyscy mają za Wiślaczkę), łzy w oczach i cudowny dzień. Nie chciałam go obchodzić, nie chciałam nawet życzeń. Wyszło zupełnie inaczej i za to wszystkim dziękuję! W szkole, co chwilę "Dziękuję", uścicki i uśmiechy. Napisałam te durne testy, na stołówce wszyscy śpiewali mi "sto lat", później poszłam do domu, prezent i 16 róż ;3.
Wracam do szkoły a tam co?! Stoi masa ludzi z torem i drą się(Daniel) "sto lat", łzy napłynęłi mi do oczu, ponieważ nie miałam pojęcia, że  ktokolwiek z nich coś robi! Podzieliliśmy się ładnie tortem, usłyszałam życzenia od Pana Roberta (<33) i razem z dziewczynami pojechałyśmy do Gdańska, na peron. "Wsiadłyśmy" w pociąg i pojechałyśmy do Krakowa.
Z chustką na głowie chodziłam po całym mieście, machałam do ludzi i co chwilę się potykałam. Aż w końcu dziewczyny mnie posadziły na ławce przy wodzie.

-"Czujesz? To Wisła w Krakowie"

Dały mi szalik Wisełki i obiektyw do napojów. Później zadzwonił telefon. Kamil z życzeniami, gdybyśmy jeszcze chwile rozmawiali to bym się poryczała..

Udałyśmy się jeszcze do Szymona, który "spełni moją fantazję".

Cudowny dzień, cieszę się, że przekonałam samą siebie, że warto nazywać go wyjątkowym.
Dziękuję wam wszystkim za miłą niespodziankę! ;**
W szczególności Jadzi, Adze i Kamilowi

powallona

Gdańsk