"Dobrowolnie umieramy z miłości każdego dnia."

Wciągnęło mnie miasto stumostów. Totalnie mnie pochłonęło. Graficiarz przy pl. Solnym, człowiek orkiestra gdzieś pod empikiem, dwóch gości z gitarami, muzyka na żywo w co drugim klubie a na samym środku rynku kino plenerowe! Do tego czekolada i najlepszy pokój, na jaki mogłam trafić. Już nie mogę się doczekać. Już chcę tam wyjechać. Ja wiem, że ten wyjazd zmieni wszystko. 

Póki co czeka mnie miesiąc w Opolu. Praca. Kino raz w tygodniu. Maraton filmowy co noc. Może się przełamię i zdejmę z szafki pudełko z farbami, ołówkami i tym całym świństwem, którego nie chciałam oglądać. Gdzieś za szafą stoi deska, powinnam przestać używać sztalugi jako kolejnego wieszaka na ubrania.. Przecież muszę ćwiczyć. To jedyny warunek utrzymania się we Wrocławiu.

I powinnam zacząć robić też inną teczkę, ale o tym ciii...

"Okay, yes, it's a mistake. I know it's a mistake.

But there are certain things in life where you know it's a mistake

but you don't really know it's a mistake

because the only way to really know it's a mistake is to make the mistake,

and look back, and say, "Yep. That was a mistake."

So, really, the bigger mistake would be to not make the mistake,

because then you go your whole life not really knowing if something is a mistake or not.

Here's the thing about mistakes.

Sometimes, even when you know something's a mistake,

you gotta make it anyway.

Even really really dumb mistakes."

porobjetivo, 20 lat

opole