O znowu Cisowa

Dalej jesteśmy na Zamkowej Górze, przed nami jezioro Jegłówek, a nad nim Cisowa Góra (powracający motyw).

Brawo już nie tak bardzo unknownwoman  - to te jeziora.

A tak przy okazji skąd nazwa Szurpiły?

Na wysepce za Jaćwingów znajdowała się strażnica.

A jeśli chodzi o wędlinę to:

Dawniej, kiedy latem brakowało czasu nawet na jedzenie, a cóż dopiero na jego szykowanie, mięso na żniwa przyrządzało się już w grudniu. Wieprza, którego ubijano, hodowano czasem i 3 lata, aż uzyskał wagę około 300 kg. Najlepsze mięso - z szynki, polędwicy, łopatki - solono i przyprawiano dużą ilością pieprzu i czosnku. Tak upeklowane upychano w żołądku wieprza. Uformowany wyrób zaszywano, układano między deski, przyciskano kamieniami i prasowano, następnie oprawiano w tzw. "błonki" rodzaj ożebrowania z listewek powiązanych sznurkiem i wieszano koło pieca, by obsechł. Podsuszony wyrób wynoszono na strych i wieszano pod jętką, co uniemożliwiało dostęp do niego myszom. Wiosną by uchronić wyrób przed muchami i robakami, zamykano go w bardzo szczelnej drewnianej skrzyni, nazywanej okraśnikiem, służącej do przechowywania mięsa.